یکی از روشهای تحقق منافع ملی کشورها، تلاش برای بهرهبرداری از منابع منطقهای از طریق افزایش تعاملات و همکاریهای منطقهای میباشد. بنابراین، بندرها و مسیرهای ترانزیت از اهمیت مضاعف مییابند. یکی از این مسیرها در تعاملات منطقهای، بندر چابهار است که از ظرفیت لازم برای افزایش تعاملات اقتصادی، سیاسی، امنیتی میان افغانستان، ایران و هند برخوردار است. سئوال اصلی این تحقیق این است که بهرهبرداری از بندر چابهار چه تأثیری بر افزایش تعامل میان افغانستان، ایران و هندوستان خواهد داشت؟ در این تحقیق از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که این بندر میتواند در آینده نهتنها به تقویت تعاملات اقتصادی سهجانبه منجر شود، بلکه با گسترش روابط تجاری و ترانزیتی، به توسعه ثبات اقتصادی، امنیتی، سیاسی منطقهای نیز کمک خواهد کرد. بهعلاوه، این کریدور از ظرفیت تبدیل شدن به یگ کریدور ترانزیتی بینالمللی برخوردار بوده و در آینده بهعنوان یک مدل برای همکاریهای منطقهای و جهانی نیز عمل کند.
