با شکلگیری حکومت جدید پاکستان و تقسیم شدن شبهقاره هند به دو کشور پاکستان و هندوستان، تعامل افغانستان با کشور جدیدالتأسیس همواره با چالشهایی مواجه بوده است. این مقاله تلاش می ورزد تا ابعاد اصلی عوامل مؤثر بر روابطپاکستان با امارت اسلامی افغانستان را در دو سال گذشته روشن سازد. سؤال اصلی تحقیق نیز این است که چه عواملی در روابط دو کشور افغانستان و پاکستان در دوره امارت اسلامی مؤثر بوده است؟ برای پاسخ به این پرسش، تلاش میشود با استفاده از منابع کتابخانهای و به روش تحلیلی – توصیفیبه ریشه های ذهنی مؤثر بر روابط دو مورد بررسی قرار گیرد. یافتههای تحقیق در قالبنظریهامنیت هستیشناختینشان میدهد که نوع نگاه هویتی و حس درونی احساس ناامنی که اردوی این کشور در آن نقش مهم دارد، تعامل دو کشور در حوزه مختلف تعلامات سیاسی- اقتصادی – تجاریو مهاجرت را متأثر ساخته است.
