پروژه راهابریشم جدید، طرح چین است که با تقویت اتصال بین قارهیی و ایجاد زیرساختهای لازم، همکاری منطقهیی و جهانی را در ابعاد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی گسترش میدهد. افغانستان بهواسطه موقعیت جیواستراتیژیک و جیواکونومیک خود از این رهگذر میتواند، نقش ترانزیتی و امنیتی مهمی ایفا نماید. پرسش اصلی مقاله این است که عبور راهابریشم جدید از واخان الی هرات و اتصال آسیایمیانه با آسیای جنوبی از طریق افغانستان، چه تأثیر بر میان روابط افغانستان با کشورهای منطقه میگذارد؟ فرض بر ایناست، باتوجه به نیاز افغانستان به شرکایاستراتیژیک منطقهیی در چارچوب سیاست متوازن، گسترش وابستگی متقابل اقتصادی- امنیتی بر سطح روابط راهبردی طرفها تأثیر عمیقی برجای میگذارد. ماهیت این تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده و منابع بهروش کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. چارچوب نظری بهکاررفته در این مقاله؛ نظریه وابستگی متقابل بهطور کُلی است اما بهمنظور بالا بردن سطح تحلیل، به نظریات مکتب کپنهاک و مدیریت بحران نیز اشاره میشود.
